يادداشت هاي گاه و بيگاه

تشكرانه

Posted in خودماني by نيلگون on فوریه 19, 2010

خداي خوبم لطفا يك قدم بيا جلو
مي خوام روي ماهت رو ببوسم

پ.ن: ايمان بياوريم به رؤياها
گاهي تعبير مي شوند

Advertisements

4 پاسخ

Subscribe to comments with RSS.

  1. weblogchi said, on فوریه 19, 2010 at 11:38 ب.ظ.

    من ایمان آوردم.فقط یه قدم با مرگ و قطع نفس فاصله داشتم.خدا نزدیکتر از آخرین لبخنده عشقه.تلختر از اونه اما شیرین تر از اونم پیدا نمیشه…

  2. sam behbahani said, on فوریه 20, 2010 at 12:50 ب.ظ.

    ay vala

  3. meysam said, on فوریه 25, 2010 at 10:32 ق.ظ.

    be roz hastam doste aziz

  4. پريسا said, on مارس 1, 2010 at 10:02 ب.ظ.

    دعای قشنگی بود.


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: