بسته بندي و صنعت غذا

داشتم اين چند مدته فكر مي كردم كه كلا بايد با صنعت غذا جدي تر برخورد كنم و وارد مباحث تخصصي اين صنعت بشم، تا اينكه پا بكنم تو كفش بچه هاي تغذيه و گاهي هم سايتهاي آموزش آشپزي.

اما از يك طرف فرمولهاي خودم رو دوست داشتم و از طرف ديگه رمضون بود و اميدوار بودم به درد كسي بخورن.

نمي دونم هيچ كدوم از خوردني ها رو امتحان كردين يا نه، ولي آمار وبلاگم خصوصا در زمينه سرچ پودينگ ها و پنكيك ها خيلي اميدوار كننده است و من به نوشتن اونها ادامه ميدم.

خوب اون قبلا قبلنا كه من هنوز از خونه بيرون مي رفتم و يك شهروند زنده و فعال محسوب مي شدم و از همه اينها مهمتر تغيير فصلها رو حس مي كردم، قسمتي از كارم به بسته بندي مربوط ميشد.

در واقع تأمين مواد اوليه كارخونه جزئي از كار من بود و تهيه بسته بنديهاي قديمي و جديد بخشي از اون.

شايد ندونين كه رشته صنايع غذايي دو تا شاخه اصلي داره : يكي كنترل كيفيت و ديگري تبديل و نگهداري مواد غذايي

اجازه بدين روي تبديل و نگهداريش حرف بزنيم.

يه چيزي داريم توي صنعت غذا كه بهش ميگيم “Shelf life” يا زمان ماندگاري .

قبول كنين توي دنياي بزرگ فعلي با نزديك به يك ميليارد انسان كه سوء تغذيه از سر گرسنگي دارن، همراه با منابع محدود غذايي و انرژي، زمان ماندگاري غذاها و شكل نگهداريشون اهميت زيادي داره.

چند تا مثال خيلي ملموس مي زنم :

شير استرليزه چند ماه بيرون يخچال قابل نگهداريه، در حاليكه shelf life شير خام به 24 ساعت هم نمي رسه، يا تفاوت عمر گوجه خام و رب گوجه، يا زمان ماندگاري ماهي توي بهترين شرايط با تن ماهي توي قفسه !

اينجا علاوه بر فرايند تبديل، نگهداري هم اهميت خيلي زيادي داره و عامل تعيين كننده اصلي توي نگهداري صحيح، انتخاب درست بسته بنديه. نه !

چرا ؟

چون شير استرليزه بايد حتما بسته بندي اسپتيك داشته باشه، وگرنه حتي از شير خام هم به مراتب براي فساد آماده تره (چون تمام ميكروارگانيسم هاي طبيعي خودش رو كه اصطلاحا بهشون ميگيم فلور طبيعي  از دست داده و در برابر فساد كاملا بي دفاع شده).

يا براي بسته بندي رب گوجه كه جزء دسته دوم (يعني با خورندگي بالا) محسوب ميشه،  نميشه از قوطي هاي تن ماهي كه اسيديته خيلي كمتري داره و جزء دسته سوم( با خورندگي متوسط) محسوب ميشه استفاده كرد.

حتي دماي بسته بندي و شرايط دربندي اين دو تا محصول هم زمين تا آسمون با هم فرق مي كنه.

اصلا يه استاندارد داريم كه تعريف مي كنه، چند درصد فضاي قوطي كنسرو يا كمپوت بايد خالي باشه، چه نسبتي بايد قطر در قوطي به ارتفاعش داشته باشه و همه اين عددها براي بسته بنديهاي شيشه اي عوض ميشه.

توي محصولات پودري هم شرايط متفاوتي داريم، از دانه بندي ذرات گرفته تا درصد مواد تشكيل دهنده و از همه مهمتر ارزش افزوده كالا.

نمي تونيم بسته بندي شيرخشك كودك يا قهوه هاي فوري رو براي سبزي خشك هم استفاده كنيم يا حتي سوپهاي آماده، چون واقعا مقرون به صرفه نيست !

دلم مي خواست برسيم به طراحي بسته بنديها، ولي مثل اينكه اين مقدمه كوتاه !!! لازم بود.

اگه حوصلش رو دارين و اين بحث براتون جالبه، شنبه آينده ادامش ميديم، فقط يه شرط كوچيك داره و اونم زنده بودن نويسنده وبلاگه !!

اينجا، اينجا و اينجا مي تونين بهانه هاي نوشتن اين پست رو ببينين، يك عالمه بسته بندي فوق العاده زيبا از همه جاي دنيا، كه يك عكاس خوش ذوق گلچين كرده.

پ.ن : بسته بندي اسپتيك يعني بسته بندي در محيط عاري از ميكروب

پ.ن : تا حالا فكر كردين فرق كمپوت با كنسرو چيه ؟

پ.ن : مي دونستين براي بسته بندي شير استرليزه حداقل يه پوشش 5 لايه استفاده ميشه !