يادداشت هاي گاه و بيگاه

هر روز

Posted in شعرها by nillgoonn on آگوست 18, 2008

دفتر ايام را ورق مي زنم با شتاب
بسان آموزگاري كه وقت كم آورده ساعت آخر
و هيچ نمي بيند اين دستخط هاي كودكانه زيبا را
اين گلهاي قرمز نقاشي
و فقط به زنگي فكر مي كند
كه لاجرم خواهد خورد

Tagged with: ,
4 نظر (ها)

4 نظر

Subscribe to comments with RSS.

  1. فرزام said, on آگوست 18, 2008 at 6:14 ب.ظ

    … و زنگ می خورد!
    ————————–
    پاسخ : و سهم ما حسرت مي شود و
    تمام

    پاسخ
  2. weblogchi said, on آگوست 18, 2008 at 7:53 ب.ظ

    زندگی چیست؟؟
    خون دل خوردن !!
    اولش رنج , آخرش مردن
    ——————————–
    پاسخ : ميشه جوراي ديگه اي هم بهش نگاه كرد
    زندگي زيباست
    زندگي آتشگهي ديرينه پابرجاست
    وربيفروزيش رقص شعله اش در هر كران پيداست
    ورنه خاموشست و
    خاموشي گناه ماست

    پاسخ
  3. کتايون said, on آگوست 18, 2008 at 11:43 ب.ظ

    بزار بخورد….
    ——————–
    پاسخ : گر چه دست من نيس، ولي بهترين راه همينه

    پاسخ
  4. websaz said, on آگوست 19, 2008 at 12:05 ق.ظ

    دیدگاه جالبی بود .
    ———————–
    پاسخ : بيشتر اعتراض منه به خودم كه هميشه عجله دارم
    در واقع ديدگاهي يه كه بايد عوض بشه

    پاسخ

يك پاسخ برايش بگذاريد