هر روز

دفتر ايام را ورق مي زنم با شتاب
بسان آموزگاري كه وقت كم آورده ساعت آخر
و هيچ نمي بيند اين دستخط هاي كودكانه زيبا را
اين گلهاي قرمز نقاشي
و فقط به زنگي فكر مي كند
كه لاجرم خواهد خورد

عشق

آفت جانم شده بودي آن سالها

آن سالهاي آبي و نارنجي

آن سالهاي نيلي يه نه چندان دور